Noël Slangen - Home

Columns

39 Moordenaars in maatpak

Mag ik u voorstellen aan enkele moordenaars in maatpak ? Negenendertig grote internationale farmaceutische bedrijven zijn een proces begonnen tegen staten als Brazilië en Zuid-Afrika, omdat ze anti-aidsmiddelen namaken. Omdat hun bevolking bij duizenden sterft, maken ze zelf goedkopere middelen tegen aids. Namaakmiddelen, want er worden geen auteursrechten op betaald. En daarom loopt tegen hen een gerechtelijke procedure : het auteursrecht wordt geschaad. Onder een oorverdovende stilte van laatste zuchten, vrouwen en kinderen veroordeeld tot de dood, bereiden de advocaten hun pleidooi voor.

De kostprijs van een aids-behandeling bedraagt 430.000 tot 645.000 BEF per jaar per patiënt, een onbereikbaar veelvoud van het jaarloon van de Braziliaanse of Zuid-Afrikaanse aids-lijders. Zelfs voor de middengroepen in die landen is een commercieel aids-middel net zo onbereikbaar als leren vliegen. Het geneesmiddel kopen is geen optie. Ook niet voor die overheden, want het aantal aids-lijders is angstwekkend hoog. In Zuid-Afrika alleen al is 1 op 4 zwarten besmet met het aids-virus. Maar, zegt de farmaceutische sector, namaken mag niet. Dus start men een proces. Een proces dat ieder jaar 140.000 mensen minder kunnen volgen. Het aantal dat in het westen gered wordt met geneesmiddelen. Een holocaust voltrekt zich.

De zogenaamde investeringen van de farmaceutische sector in aids-onderzoek zijn een valse reden. Het zijn vooral de overheden en de wereldgemeenschap die het onderzoek betalen. De farmaceutische industrie haalt de resultaten binnen en spendeert ondertussen het gros van haar onderzoeksbudgetten aan middelen tegen vetzucht, hoofdpijn, rimpels en kaalhoofdigheid. Is het verwonderlijk dat deze bedrijven schuil gaan achter anonimiteit ? Grote grijze mastodonten, zonder gezichten of kopmannen, zonder kantoortjes in uw straat, zonder controle van een hopeloos versnipperde wereldgemeenschap, terwijl deze industrie mondiaal tussen onze ethische regels doorzweeft.

Heeft u aandelen in een farmaceutisch bedrijf ? Bent u vragende partij voor dit optreden ? Neen. Zij lezen de kleine lettertjes in de Tijd, beursnoteringen van een goede spaarcent. Het zal niet op de aandeelhoudersvergadering zijn dat besloten is om deze landen te vervolgen omdat ze aids-lijders van de dood willen redden met een namaakmiddel. Daarom lijkt deze strijd zo irrationeel, omdat een overwinning amper een cent meer opbrengt. Maar de industrie vreest een precedent dat zegt dat mensenlevens belangrijker zijn dan het commerciële belang. Ineens beseffen we hoe belangrijk het is dat ordehandhaving geen commercieel product is. Want de blinde professionals - het kader aan de knop - worden zelden gehinderd door ethische overwegingen. Het zijn de fundamentalisten van een ontspoord plichtsbesef. Net zoals het 50 jaar geleden de luitenanten waren, die de schoten losten en de gaskranen opendraaiden.
Bestaat er geen gevangenisstraf voor het weigeren van hulp van iemand in nood ? Zijn er geen ethische regels, geboden, gevoelens die zeggen dat dit fout is ? Ik voel tranen en loop te pletter tegen mijn machteloze ik.