Noël Slangen - Home

Columns

Geld als partijcement

Dat de liefde weg is, is duidelijk. Zelfs van enige genegenheid is geen sprake meer in het huwelijk dat Volksunie heet. Idem dito bij het Blok, naar aanleiding van holocaust-ontkenner Raes. Bourgeois en Anciaux, Annemans en Dewinter... dit is geen liefde meer. Vraagt u zich nooit af waarom deze huwelijken dan toch standhouden ? Wat kan de reden zijn voor huwelijkstrouw in een relatie waar de echtelieden mekaar zodanig haten ? Het antwoord is hetzelfde als bij sommige andere huwelijken : geld. Geld als partijcement.

Vroeger bevonden politieke partijen zich in een permanente staat van feitelijk faillissement. Met als gevolg dat bedrijven, standen en andere financiers afgedweild werden voor giften. Naar aanleiding van verschillende schandalen wilde de politiek hiermee komaf maken. Er kwam een vorm van ‘publieke financiering’, de overheid zou voortaan aan de partijen geld geven. Het bedrag is afhankelijk van het aantal verkozenen en loopt per partij in de tientallen en soms meer dan honderd miljoen frank per jaar. Geen overbodige luxe voor een partijwerking. Maar het is eveneens net deze maatregel die ervoor zorgt dat noch de Volksunie noch het Blok uit elkaar spatten.

Bij de Volksunie wil men niets liever dan scheiden. Waar de rede het sentiment overstijgt, is men het daarover eens. Maar niemand wil de huisraad achterlaten. De partijdotatie is immers gelinkt aan de partij en niet aan de mandatarissen. Dat betekent dat degene die eerst het politieke echtelijke dak verlaat, alles kwijt is. Weg partijmiljoenen. De ene is daardoor veroordeeld tot de andere. Als Anciaux en Vankrunkelsven ervandoor gaan, laten ze de vijand achter met een kostbare bruidsschat : de partijfinanciering en reserves van de Volksunie. Als Bourgeois en Brepoels er als eerste vandoor gaan, wint de andere kant het grote lot. De gevolgen laten zich raden. Net als bij een huwelijk probeert men mekaar zodanig het bloed onder de nagels uit te pesten dat de ander als eerste weggaat.

Het is niet mijn gewoonte om gratis advies te geven. Maar in het belang van politieke herverkaveling wil ik wel een uitzondering maken. Ten eerste denk ik dat als de Volksunie wil splitsen, dat ze moet durven spreken over de huisraad. Dat betekent dat men een protocol moet opstellen waarbij een feitelijke splitsing eveneens financieel wordt verrekend door doorstorting van de Volksunie-middelen a rato van het aantal verkozenen dat naar een andere formatie overstapt of dat een nieuwe formatie opricht.

Het parlement zou ik adviseren om de financiering te linken aan mandatarissen. Is het toeval dat in het buitenland alle extreem rechtse partijen binnen de kortste keren uit elkaar spatten of ten onder gaan aan interne twisten, maar niet in België ? Ook het Blok heeft een huisraad van meer dan 100 miljoen.

Gewezen CVP-kamerlid Luc Willems zei mij ooit dat met de huidige wet op de partijfinanciering de Communistische Partij van België nooit verdwenen zou zijn. En ik wil daaraan toevoegen dat met de huidige wet op de partijfinanciering iedere herverkaveling een doodgeboren kind is.