Noël Slangen - Home

Columns

Hoezo arrogant?

Het is altijd wel even schrikken, die arrogante tronie bij mijn stuk. Als ik mezelf zo bekijk, zie ik er niet uit als iemand waarmee je graag een avond doorbrengt. Je zou voor minder twee blokken omlopen. Vandaar dat ik op een bepaald ogenblik de vraag stelde aan de redactie of ze dat ‘arrogant bakkes’ niet konden vervangen door een vleiender beeld. Per kerende mail lieten ze weten dat ze de foto ‘absoluut niet arrogant vonden’. U zal wel uw eigen mening hebben, maar ik geloof er geen woord van. Ik denk dat de redactie zich gewoon verkneukelt in een rubriek waaraan velen zich ergeren, maar die de lezers daarom toch blijven lezen. Je mag bovendien nooit wakker liggen van een omstreden houding, want zijn tenslotte niet enkel omstreden mensen interessant ?

Maar over arrogantie gesproken : wat vindt u in dat verband van ons gerechtelijk apparaat ?

Enkele weken geleden werden bijvoorbeeld twee mensen veroordeeld tot een maand gevangenisstraf. Wat hadden deze onverlaten uitgehaald ? Een oudje van haar handtas beroofd ? Een carjacking met afranseling van de bezitter ? Een indrukwekkende BTW-carrousel met gestolen GSM’s ? Neen, deze onverbeterlijke boeven hadden het aangedurfd om fotokopieën te maken ! Zij zaten in een gerechtelijke procedure en ze wilden enkele kopieën maken uit hun dossier. Dat moest blijkbaar verplicht op de rechtbank, een soort resterend overheidsmonopolie. Met een zekere klantonvriendelijkheid tot gevolg, want deze schelmen moesten 30 frank per kopie betalen. Terwijl enkele huizen verder kopieën konden gemaakt worden voor één frank per stuk. Dus gingen ze even naar het kopiecenter, pleegden daar hun misdaad met het maken van elf fotokopieën, en gingen – dat is het toppunt ! – vervolgens de documenten terugbrengen. Maar recht geschiedt, want een rechtstaat die carjackers, handtassendieven en onverbeterlijke fraudeurs omwille van overvolle gevangenissen op vrije voeten laat, kan dit soort misdaden toch niet ongemoeid laten ! Dus werden onze twee onverlaten beschuldigd van het onrechtmatig kopiëren van documenten tegen één frank in plaats van dertig frank. Bij de eerste zitting vroeg de voorzitter zich nog af wie nu uiteindelijk de dief was, maar toen het verdict viel, zegevierde het recht : in het cachot parbleu !

Vindt u dat nu niet getuigen van een ongelooflijke arrogantie tegenover de bevolking, zo’n veroordeling voor zo’n futiliteit. Misschien vergissen wij ons, en hebben de beschuldigden deze kopieën al vechtend genomen, hebben ze een wapen getrokken toen ze de documenten terugbrachten, of een andere brutaliteit die deze straf rechtvaardigt. Wij weten het niet, en enkele miljoenen lezers van de Vlaamse dagbladen ook niet. Is het dan verwonderlijk dat het vertrouwen in justitie nog een stuk lager is dan in de politiek ? Misschien is het onverstandig om, net voor ik voor de rechtbank moet verschijnen omdat ik een bende onverdraagzame demagogische fascisten beleefd een ‘ondemocratische partij’ genoemd heb, mijn vragen te stellen bij dit verdict. Maar ach, als die verdomde redactie zo’n arrogante foto bij je stuk plaatst, moet je de lezer toch geven wat hij verwacht.