Noël Slangen - Home

Columns

Sus en Wis in 't zwart

Je kon geen krant openslaan of ze hadden het erover : Suske en Wiske gemoderniseerd ! Pro's en contra's over het feit dat Wiske een nieuwe haardracht heeft en haar navel laat zien. En dat Suske een GSM gebruikt en met een para-broek rondloopt. Er zijn al monumenten beschadigd waar minder aandacht voor was. En als de erfgenamen Vandersteen de tijdloze langlopende winst willen inruilen voor een kortlopend winstje ten koste van hun patrimonium is dat misschien onverstandig, maar ook iets wat ze zelf maar moeten weten.

Maar of Suske en Wiske persé militanten van de antipolitiek moeten worden is een andere vraag. Je kunt de laatste tijd geen verhaal meer lezen, of er wordt op ons land gescheten. Onder het mom van wat meer op de actualiteit in te spelen, krijgen we een grondige golf verzuring over ons heen. Iedereen in ons land is corrupt, is enkel bezig met geld, zit aan de ‘kinders’, en meer van dat fraais. In het laatste album wordt een gepensioneerde opgevoerd die om zijn pensioentje te spijzen reclame maakt voor sterke drank, maar even verder zijn gal mag spuien over onze regering, over Europa, over multinationals, enz… En wat te denken van Lambiks loodgieterij ‘cordon sanitaire’ ? ‘Brabant Strip’, een bekend vakblad voor het beeldverhaal, schreef : “Het hele verhaal ademt een sfeer uit van ‘eigen mening eerst’, een mening die de makers willen opdringen aan jong en oud.”

Het totale gebrek aan nuance, het onverbiddelijke cliché en het algemene nihilistische ‘tegen alles’-karakter maken deze ontsporingen zoveel frappanter en stuitender dan alles wat Brusselmans al ooit neergepend heeft, en waarover zovelen zich druk maken. Nu ja, het is maar voor kinderen, en wat geeft het nu dat wij een nieuwe generatie kankeraars klaarstomen ?

Als de huidige makers van Suske en Wiske met deze albums de ultieme vadermoord op Willy Vandersteen willen plegen, kiezen ze een opzienbarende methode. Opeens valt er een schaduw over dat monument Vandersteen. Het is de Vandersteen, die zo vreselijk fout was in de oorlog. Zoals in een ander nummer van ‘Brabant Strip’, ruim gestoffeerd met bewijzen, werd beschreven : “De man die als handjeklap voor de Duitse bezetter walgelijke anti-joodse strips maakte en ons onder het pseudoniem Kaproen verblijdde met een werkje als ‘Zo zag Brussel de Dietsche Militanten !’. ” Een ode aan de collaboratie die, volgens dit boekje, zo welgemikt ‘den vuilen jood’ een schop onder zijn kont kwam verkopen. Of de ‘humoristische’ serie Bart de Brigademan, waarin een kromme jood met haakneus en ster boven een laken wordt uitgeklopt, waarna Bart de Brigademan – in zwart uniform – de vlooien die uit de jood vielen aan een vlooiencircus gaat verkopen. Na 60 jaar zijn we bereid te vergeven en te vergeten. Dat zag Vandersteen op latere leeftijd trouwens ook in. Maar dat zijn minderbegaafde opvolgers nu niet opnieuw beginnen !

Ik hoop dat er nog ergens – in ware Suske en Wiske-traditie – een geheim testament van Willy Vandertsteen verborgen ligt, waardoor men ontdekt dat men na zijn dood eigenlijk moest stoppen met het maken van nieuwe verhalen. Zelfs na zijn dood zou Willy Vandersteen ons nog aan het lachen kunnen brengen.