Noël Slangen - Home

Columns

Een heerlijke stommiteit. 0110 is een vloek maar vooral een zegen.

De concerten van 0110 zijn een enorme strategische stommiteit. Maar we moeten blij zijn dat er nog mensen zijn die de moed hebben om dit soort stommiteiten te begaan.

Rationeel en strategisch getuigen de concerten van Tom Barman van een onmiskenbaar gebrek aan inzicht in politieke strategie. Bij eerdere verkiezingen zond bijvoorbeeld VTM ook al eens goedbedoelde filmpjes uit waarin een pleiade aan vedetten vertelde waarom men maar beter niet voor onverdraagzame partij(en) kon stemmen. Het haalde weinig uit, want het bevestigde eens te meer het Blok in de rol van de partij van de gewone man, niet die van de BV’s. Het Blok met andere woorden in zijn favoriete rol tegen het establishment, bevolkt door zij die hebben wat ze willen, de artiesten, professoren, denkers, journalisten en alle anderen met vermoed dédain voor de gewone mens, ook al woont die gewone mens in een kast van een villa in Schoten. Daar bovenop is het strategisch ten zeerste af te raden om zo kort voor de verkiezingen de tegenstander hoog op de agenda te plaatsen. Zijn het niet uitgerekend de kiezers van het Blok die net in die laatste cruciale dagen het vatbaarst zijn wanneer hun partij de inzet van de verkiezingen is?

En toch moeten wij hetgeen wat gebeurt toejuichen. Als alles wat verstandig is niet werkt moeten we misschien wat meer open staan voor hetgeen onverstandig is. Al jaren volgt de ene analyse de andere, lost de ene strategie de andere af. Een cynicus kan opmerken dat er geen kiezer is waarover zoveel wordt nagedacht en zoveel rekening mee gehouden wordt als de minderheid die voor het Blok kiest. U leest het goed, minderheid, want de manier waarop pers en andere decision makers als hersendode kippen in de spinning van het Blok trappen is stuitend. Want democratie heeft niets te maken met wie de grootste is, wel met wie een meerderheid heeft. Als we met vier op tien zijn die Deus willen horen, en de drie die Lotti en de drie die Laura Lynn willen horen beslissen samen dat het hun artiesten worden, dan heeft de meerderheid democratisch beslist en mogen wij als grootste Deus stoppen waar het zonlicht niet schijnt. Dat noemt men ‘democratie’, een concept dat een paar duizend jaar geleden bedacht werd.

0110 mag dan al een strategische stommiteit lijken, het drukt iedereen nog eens met de ogen op de feiten. Niet alleen door de bedreigingen die de artiesten ontvingen, maar nog meer door het signaal dat het Blok géén gewone partij is. Zet het cordon maar bij het vuilnis, want een afspraak tussen partijen geeft onterecht de indruk dat het niet de ideologie van de partijen is die maakt dat ze niet met het Blok willen besturen. Zoals Marc Eyskens ooit mooi verwoordde met “wij kunnen nooit met het Blok regeren, omdat wij christenmensen zijn.” Vervang ‘christenmens’ gerust door ‘socialist’, ‘liberaal’ of ‘democraat’. Wie pleit voor besturen met het Blok heeft geen ideologie, en wie geen ideologie heeft mist een anker. Zelfs Bart De Wever wil van deze boer geen eieren.

Laat 0110 een eerste van vele initiatieven zijn, waarbij ook van wie je het niet verwacht een signaal komt. Dat vergt moed, want waar Arno en Barman vooral op instemming en applaus uit hun omgeving kunnen rekenen, moeten Lotti, Lynn, Tura en de gebroeders Wauters een barrière over. Zij verdienen als eersten ons respect, in een omgeving waarin journalisten en vooral ondernemers alsmaar minder principieel zijn in hun stellingname tegen ondemocratische partijen. Wanneer deze artiesten zondag op het podium staan buigen wij best allemaal even respectvol, bewonderend en bescheiden ons hoofd.