Noël Slangen - Home

Columns

Respect is sterker dan dwang. De kracht van mekaar respecteren.

Tegenwoordig begint zowat iedere dvd met een reclamefilmpje dat ons duidelijk moet maken dat ‘kopiëren diefstal is’. Nochtans wordt wie kopieert niet lastiggevallen met dit filmpje, want het staat enkel op correct aangekochte schijfjes.

Iedere keer dat ik dit irritante, niet te skippen, filmpje zie voel ik me bekocht. Als de filmindustrie reclamespotjes wil uitzenden, kan ze zoals iedereen zendtijd of advertenties kopen. In plaats daarvan kiest ze ervoor om dit enerverende filmpje er voortdurend in te rammen bij de brave koper. Tot nu legde ik onvermoeid aan mijn kroost uit dat downloaden slecht is, want dat artiesten en filmmakers hun inkomen halen uit de verkoop van een cd of dvd. En dat als iedereen zou downloaden heel wat muziek of films niet meer gemaakt zouden worden. Het ontbreekt er nog net aan of ik besluit dat ze het wel zouden begrijpen, als ze de oorlog maar meegemaakt hadden. Maar dat enerverende filmpje, dat ongevraagd tijd van mij steelt, brengt mij aan het wankelen.

Iedere keer dat ik dit filmpje tegen mijn zin moet uitzitten, vind ik illegaal downloaden een ietsje minder erg. Zoals je een onbeheersbare neiging krijgt om in het gras te gaan liggen wanneer er teveel bordjes staan dat je niet op het gras mag lopen. Ineens begin ik me nu af te vragen hoe het komt dat een dvd zoveel duurder is dan video, terwijl het goedkoper is om een dvd te maken? En waarom cd’s nooit goedkoper geworden zijn toen vinyl verdween en de productie goedkoper werd? Dat zal niet de bedoeling zijn van dit filmpje. Het leert ons dat als je maatschappelijk correct gedrag wil creëren, je diegene waar je dat bij wil doen ernstig moet nemen en niet als een kind mag behandelen. De stichting die downloaden wil tegengaan heeft dat niet begrepen.

Hetzelfde met de regel dat men op de bus voortaan verplicht is op te staan voor bejaarden. Of voor wie zwanger is. Of voor wie zwanger en bejaard is. De volgorde van voorrang is me nog niet helemaal duidelijk. Iemand heeft het lumineuze idee gehad dat er op de bussen van De Lijn strenge mensen zullen verschijnen die aan wie niet opstaat een boete kunnen geven. Nu denk ik eerlijk gezegd dat tot voor kort het jongere volk er niet zoveel moeite mee had om zijn plaats af te staan. Maar dat soort vanzelfsprekende beleefdheid kunnen we vanaf nu vergeten, want ineens gaat het om een verplichting.

Het gevolg van deze verlichte gedachte is dat we nu al enkele weken een fundamenteel filosofische sociologische tweestrijd tussen generaties meemaken. Jongeren ergeren zich eraan dat zij, met hun peperdure studentenabonnementen, moeten rechtstaan voor die vermaledijde ‘hang-senioren’, die er een duivels genoegen in schijnen te scheppen om op het spitsuur kosteloos de felbegeerde zitplaatsen in te palmen. De discussie over de betaalbaarheid van pensioenen, zwart geld in Luxemburg, het profiteren van de golden sixties en te veel vakanties in Marbella wordt nu uitgevochten op lijn 7, terwijl op lijn 8 iemand stelt dat ze hun hele leven hebben moeten werken en afdragen terwijl dat ondankbare grut vandaag respectloos de zitplaatsen in de bus opeist.

Een bepaald niveau van beleefdheid, respect en eerlijkheid zit in onze natuur. De enige voorwaarde om die wakker te maken is een wederzijds respect. Respect is sterker dan dwang.