Noël Slangen - Home

Columns

Vraag van Bert Kruismans

Dag Noël,

Jij bent een slimme jongen, sterker nog, je tracht je slimmigheid niet eens te verbergen.

Ook op dat vlak ben je geen gemiddelde Vlaming. Want intelligentie is in deze regio toch zoiets als taalvaardigheid, ten zeerste verdacht. Ik heb het zelf gemerkt toen ik ooit, lang geleden, een quizje won, getiteld De slimste mens ter wereld. De goegemeente verwacht na zo'n calamiteit vooral dat je rondloopt in zak en as en overal uitschreeuwt: "Ik weet ook niet hoe het zo ver is kunnen komen, maar ik zal het eerlijk waar nooit meer doen." Als je zegt: "Awel, ik wist voor dat spelletje eigenlijk al dat ik een vrij brede algemene kennis heb", dan heb je plots streken gekregen, zo is het leven.

Maar jij bent dus overduidelijk een slimme die natuurlijk het antwoord kent op deze vraag. Wat is dat toch met die kust? Als het eerste zonnestraaltje ons huisje binnenkomt, is het hop de auto en dus de file in. Als lemmingen van een rots storten wij ons ter hoogte van Groot-Bijgaarden op de E40. Aanschuiven vanaf Wetteren. Daar staan wel agenten en borden van twintig vierkante meter die ons een alternatieve route aanprijzen, maar ons zullen ze niet hebben. Langs daar, langs daar, hallo!!!! Neen, meneer agent, het is vriendelijk, maar wij rijden gewoon rechtdoor. "Waarom?" Euh, iedereen rijdt rechtdoor, dan zal het wel kloppen zeker? "Maar daar staat een file." Natuurlijk, dat bewijst net dat we juist zitten. Ooit al een file gezien als je verkeerd rijdt? Haha, die agenten toch.

Na een verkwikkende autorit van vier uur is het aanschuiven voor de parkeerplaats, aanschuiven op de dijk, aanschuiven aan de ijskar, 7 euro voor een bolletje vanille, een beetje duur, maar we hebben er dan ook lang op gewacht, aanschuiven voor de strandautootjes, aanschuiven voor papieren servetjes, want in het strandautootje kwam het ijsje weer tevoorschijn, dan weer naar huis en dus aanschuiven van Jabbeke tot Sint-Denijs-Westrem en om één uur 's nachts weer lekker thuis. Hehe, een gezellige dag, alleen hier en daar wel wat moeten aanschuiven.

Beste Noël, iedereen heeft recht op verpozing, zonnebrand en een beetje groen langs het water, zeker onze medeburgers die hun dagen in een doorzonflat tien hoog moeten doorbrengen. Maar wat is dat toch met die kust? Vlaanderen is bezaaid met provinciale domeinen en openbare bossen vol ijskarren, wafelkramen, waterfietsen en propere toiletten. En wat is er mis met die Ardennen, die tot nader order nog altijd in het binnenland liggen? Oké, je moet het zonder de hoogbouw doen die de kust zo pittoresk maakt, maar in Durbuy heb je wel de kans om de Planckaerts tegen het lijf te lopen. Eat your heart out, Wenduine!

Macht der gewoonte, goed, zo ver was ik ook al gekomen. Bomma ging in 1954 al naar Blankenberge, dus wij ook. Maar als die stormloop op de kust al een onherstelbare uitgesleten groef is in onze hersenen, wat dan met al die andere levensgrote problemen waarvan de oplossing volgens mensen die het kunnen weten de beruchte 'mentaliteitswijziging' vereist? Stijgt het aantal kankers in dit land, stoken we nog een stapeltje plastic op in de tuin. Schiet een racist een peuter neer, stemmen we vrolijk op een racistische partij, want we zijn dat zo gewoon meneer.

Beste Noël, kan deze wereld nog gered worden?

Bert