Noël Slangen - Home

Uit de pers

De boekenkast van ...

Elke week dwalen we met een bekende Vlaming door zijn of haar boekenkast en karakter. Communicatiespecialist Noël Slangen richtte het consultancybedrijf Groep C op en is sinds oktober 2006 de strategisch manager van Open Vld.

Op zoek naar een strakke, witte voordeur loop ik Slangens riante appartement bijna voorbij. Ik ben lichtjes verbaasd wanneer de VLD-strateeg verschijnt in de opening van een deur met daarop een kindertekening die me in regenboogkleuren verwelkomt. Op het terras hoog boven Hasselt rolt Slangen zijn hemdsmouwen op. Hij ziet er ontspannen uit.

'Of het nu druk is of niet, ik lees bijna dagelijks. Ik kan perfect drie minuten lezen en pas veel later de draad weer oppikken. Als het rustiger is, wandel ik graag van mijn kantoor naar de boekhandel om me daarna met mijn nieuwe aanwinst op de Grote Markt te installeren. Onlangs vond ik in een biografie een beschrijving die me op het lijf is geschreven: een eenzaat die graag onder de mensen is.' 'Vakliteratuur lezen is voor zondagochtend, nadat ik met mijn dochter naar Sponge Bob gekeken heb. Zodra ik zo'n vakboek uit heb, neem ik het mee naar kantoor, ik wil het niet in huis hebben', grijnst hij. Met alle andere boeken is zijn boekenkast niettemin aardig gevuld. 'Ik geef onbesuisd geld uit aan boeken. Toen ik jong was, verkocht ik gelezen exemplaren om er nieuwe te kunnen aanschaffen.' Slangens vrouw, Bettie Elias, is jeugdschrijfster en de trouwe raadgeefster van haar man. 'Zij neemt alle literatuurbijlagen door en houdt me op de hoogte. Verhulst, Nothomb, Enquist, Mennes, ik lees ze allemaal. Ooit kocht ik bij De Slegte Het verdriet van België. Toen dat boek indrukwekkend goed bleek, had ik spijt dat ik er zo lang mee had gewacht. Ik lees ook alles van Elsschot en Mulisch.'

De communicatiespecialist zet zijn opsomming verder. 'Ik ben dol op klassiekers zoals Dantes Goddelijke komedie. Kijk, dit is een Italiaanse editie. Ik kan geen Italiaans lezen, maar ze is prachtig verlucht door bekende illustratoren.' Hij raakt folio's van Rudyard Kipling aan die hij kocht in Londen, en de memoires van Casanova. 'In Venetië heb ik mijn kinderen verteld over zijn ontsnapping uit de kerkers van het Dogenpaleis.' 'De geur van nieuwe boeken laat ik graag door mijn neusgaten kringelen. Omdat ik belang hecht aan de vorm, heb ik een afschuwelijke hekel aan het bruinige papier van pockets. Die van Simenon zijn de enige die ik kan lezen. Toen ik na jaren zoeken Good Omens van Neil Gaiman en Terry Pratchett als pocket vond, kon ik me er niet toe brengen het te lezen. Dat gebeurde pas toen ik via eBay de hardcoverversie kocht, die bovendien gesigneerd is. 'Burn this book!', staat er.'

Gaiman brengt ons bij de nerd in Slangen, die verslingerd is aan goede fantasy. 'Als er een trend opduikt, verdiep ik me erin. Er zijn maar twee vormen van cultuur die volstrekt aan mij voorbijgaan: poëzie en ballet. Als fantasyleek kan je beginnen met Neverwhere van Gaiman, over een tegenmaatschappij die zich onder Londen bevindt. Mijn zoon Simon heeft me de trilogie His dark materials van Philip Pullman aangeraden, heel interessant. Simon is zo'n veellezer dat hij een halve koffer met boeken vult als we op vakantie gaan. Halverwege de reis stellen we bezorgd vast dat hij alles uit heeft.' 'Aan mijn jongste, Emma, heb ik net Cheffie bijt door van Kaat Vrancken voorgelezen. Ik betrap mezelf erop dat ik stiekem verder lees als zij slaapt. Ik hou van goede kinderboeken, in de eerste plaats van die van mijn vrouw. Ik ben haar eerste lezer. Water van zout vind ik haar beste.'

Niets kan echter tippen aan Slangens passie voor strips. Hij is geabonneerd op tal van vaktijdschriften, zelfs Duitse. 'Mijn ouders hadden ooit een café. Klanten met schulden betaalden die af met platen en strips. Aan Nero's Kille Man Djaro bewaar ik mijn eerste, levendige herinnering. Ik zat op een zolder terwijl er een streep zonlicht binnenviel.' Geen wonder dat hij gehecht is aan twee originele tekeningen met slangen die Marc Sleen hem cadeau deed. Ze hangen aan de muur in zijn bibliotheek. 'Strips zijn een prachtige vertelvorm. Vooral in het Engels taalgebied gebeuren interessante experimenten, zoals de Canadese uitgaven van Drawn and Quarterly.' 'Frankrijk blijft ook actueel, met alles van Lewis Trondheim en Joann Sfar, of Epileptic van David B.' Hij toont me een dik boek, waarin de auteur op een erg visuele en symbolische manier zijn leven met een epileptische broer verbeeldt. 'De stripblog Mom's cancer, waarin Brian Fies dagelijks een strip over zijn moeders ziekte postte, is erg alternatief en werd bekroond. Ook het werk van Will Eisner, de uitvinder van de graphic novel, loont de moeite. Van Afspraak met God heb ik een Jiddische versie cadeau gekregen. Neil Gaiman, van wie je beslist Sandman moet lezen, introduceerde een meer literaire stijl en een poëtischer taalgebruik in het genre. Sandman knipoogt naar Alice in Wonderland, nog zo'n boek waar ik een passie voor heb, net zoals voor Reynaert de vos.' Op een rek naast Slangens bureau prijken verschillende uitgaven van deze cultboeken. 'Ik ben geen echte verzamelaar, daarvoor koester ik mijn boeken te weinig. Ik kocht zelfs geen nieuw exemplaar toen ik het prachtige, gesigneerde stripboek Een deken van sneeuw van Craig Thompson aan mijn dochter Marie gaf. Iets is pas echt een cadeau als het een beetje pijn doet om weg te geven.'