Noël Slangen - Home

Uit de pers

"Ik raad het iedereen af"

Eén op de zeven leerlingen verlaat op zijn 18de het secundair onderwijs zonder middelbaar diploma op zak. Bij de jongens is dat zelfs bijna één op de vijf. Die jongelui zijn zo goed als kansloos op de arbeidsmarkt. Of toch niet? Deze levensverhalen bewijzen dat het ook anders kan. Geen diploma van het middelbaar, maar wel succes in het leven.

"Ik hou niet van onderwijzers." Met die fijne binnenkomer begon Noël Slangen ooit een column. Zijn vroegtijdig afhaken op school had echter een heel andere oorzaak: "Omdat ik door de situatie thuis toch niet kon doorleren, besloot ik het op mijn manier te doen. Achteraf gezien mag ik niet klagen. Maar ik raad niemand aan hetzelfde te doen. Ik raad het zelfs af."

"De reden waarom ik mijn middelbaar niet heb afgemaakt, was de situatie thuis. Er was geen perspectief op verder studeren. Dus volgde ik tijdens het middelbaar mijn eigen traject. Ik was bijzonder leergierig. Maar de bevrediging van die interesses speelde zich volledig buiten de school af. Vanuit een nieuwsgierigheid naar wat mensen drijft, verslond ik boeken en tijdschriften over communicatie, geschiedenis, psychologie, sociologie. Op dat vlak loopt het middelbaar toch achter. Ik vond mijn informatie in de bibliotheek."

"Ik ben gestopt op mijn zeventiende, in het vijfde middelbaar. Op mijn achttiende heb ik nog even een poging gedaan, maar na anderhalve maand ben ik voorgoed de schoolpoort buitengestapt."

Sollicitaties

"Nieuwsgierigheid was mijn persoonlijke, innerlijke drive, maar je hebt ook een zekere vechtlust nodig. Het is nu eenmaal niet de makkelijkste weg. Vandaar dat ik er nogal aan hou om het beeld niet te idealiseren. Persoonlijk heb ik - in tegenstelling tot sommige vrienden in een gelijkaardige situatie - het niet bezitten van een diploma nooit als een gemis ervaren. Ik heb me nooit minder gevoeld. Ik had meer de houding van 'ik heb dit niet nodig, ik volg mijn eigen traject'. Het is ook nooit een hindernis geweest in mijn loopbaan. Natuurlijk, als je jezelf naar boven moet knokken, volg je niet de meest traditionele paden. Je maakt sneller scherven onderweg. Je kan minder terugvallen op netwerken van universiteiten."

"Ik ben er nooit door anderen op aangesproken. Als je begint, heeft het ook weinig belang. Behalve bij sollicitaties. Moest ik die weg bewandeld hebben, dan was het wel een probleem geweest. Maar ik heb nooit ergens gesolliciteerd, ik ben altijd zelfstandige geweest. Tijdens mijn burgerdienst heb ik mijn eigen onderneming opgestart."

"In ons bedrijf ben ik niet rechtstreeks betrokken bij de aanwervingen. Als we jonge mensen binnenhalen, is een diploma in mijn ogen nog altijd niet het belangrijkste. Maar dat is theorie. Voor de activiteit die wij vandaag doen, stel ik vast dat mensen met alleen een hogeschooldiploma zelden slagen in de testen die we hen voorleggen. De praktijk leert dat een universitair diploma nodig is om een job te doen zoals bij Groep C en alle informatie verwerkt te krijgen. In mijn eigen bedrijf zou ik als jonge kerel dus nooit aangeworven zijn."

'Drive'

"Principieel raad ik mijn eigen traject nooit aan iemand aan. Sterker nog, ik raad het zelfs af. Zeg dat ze in de moeilijke momenten moeten doorbijten. Wat ik ook zeg is: 'Zoek iets wat je graag doet.' Probeer erachter te komen wat je 'drive' is. Dan gaat het veel makkelijker. Negatieve keuzes - ik doe deze richting omdat ik nu eenmaal een diploma nodig heb en in de rest helemaal geen zin heb - leiden tot niks. Ik tracht mijn vier kinderen ook in die zin te stimuleren. In functie van wat ze graag doen, kunnen ze dan eventueel doorstuderen. Maar dat vinden van hun 'drive' is blijkbaar een stuk moeilijker tegenwoordig. Jammer, want het is makkelijker wanneer kinderen op vrij jonge leeftijd weten wat ze willen. Ik zou heel graag een kind hebben dat zegt: 'Papa, ik wil bakker worden.' Dan is het heel concreet. Vandaag vragen jonge mensen zich pas veel later af waar ze echt van houden, wat hun droom is. Vroeger waren we natuurlijk wat meer gedetermineerd en de keuzemogelijkheden waren beperkter."

"Als ik voor mezelf terugkijk, is het moeilijk te zeggen of ik het vandaag opnieuw zo zou aanpakken als toen. Misschien wel, misschien niet. Het is ook moeilijk in te beelden hoe het mét diploma geweest zou zijn. Alles bij elkaar mag ik niet klagen. Maar achteraf gezien was het toch een beetje meedoen aan een loterij."