Print deze paginaWie is Noël Slangen?
Noël Slangen is zonder twijfel de bekendste communicatieadviseur van ons land. Hij heeft bijna 25 jaar ervaring en is gespecialiseerd in crisiscommunicatie en opiniemanagement, zowel voor institutionele klanten als voor gerenommeerde internationale bedrijven. In die jaren was hij eveneens zeer actief in politieke communicatie als ‘eerste Belgische spindoctor’. In 2006 nam hij een functie op in de liberale Vlaamse partij Open Vld, eerst als strategisch manager en later ook als algemeen directeur.
Noël Slangen (1965) verliet op zijn 18de de schoolbanken en stapte onmiddellijk in de communicatie met de uitgave van het stadsmagazine ‘Stroop over Hasselt’. Hij deed burgerdienst, de vervangende legerdienst destijds, als manager van het alternatieve radiostation Hasselt FM.
In 1987 startte hij het reclamebureau Slangen & Partners, dat zou uitgroeien tot het belangrijkste reclamebureau voor institutionele communicatie en het zevende onafhankelijke bureau van België. Op zijn hoogtepunt telde Slangen & Partners meer dan 30 medewerkers en maakte men campagnes voor organisaties als Unizo, Dag van de Klant en 11.11.11, verschillende overheden en bedrijven als AC restaurants, Lunch Garden, Beroepskrediet en VDAB.
Bekendheid verwierf Slangen vooral als ‘eerste Belgische spindoctor’. Hij lanceerde Steve Stevaert (SP.a) in de politiek, werkte voor de drie premiers Wilfried Martens, Leo Tindemans en Jean-Luc Dehaene van de toenmalige CVP (nu CD&V) en vervolgens voor de liberale VLD, waar Verhofstadt het tot Eerste Minister schopte. In 2000 werd hij lid van de beleidsraad van Eerste Minister Verhofstadt en communicatieadviseur van de eerste Paarse regering. Hij lanceerde er gedurfde concepten als de open-debat-cultuur, hervormde de communicatie en stond in voor de communicatie van Euro 2000, het Europees Voorzitterschap en de crisishandling van 9/11 vanuit het Europees voorzitterschap. Het leverde hem het predikaat ‘De Christo van de Wetstraat’ op. In 2003 keerde hij nog een laatste keer terug naar de VLD als communicatieadviseur.
Intussen had hij zijn reclameactiviteiten van de hand gedaan aan de reclamebedrijven Impuls en Absoluut en startte hij samen met een aantal partners het consultancybedrijf Groep C op, dat zich specialiseerde in strategische communicatie. Groep C ontpopte zich tot een specialist in crisiscommunicatie, draagvlakproblemen en infrastructuurcommunicatie. De communicatie rond de werken aan de ring van Antwerpen (R1) werd in binnen- en buitenland opgemerkt als een voorbeeld. Vandaag werken zowat 20 medewerkers van Groep C aan projecten voor overheden en nationale en internationale bedrijven. De leidende rol van Groep C vertaalde zich in 2003 in het tijdschrift ‘Comma’ en later in het succesvolle modellenboek ‘Modellen van C’.
Met zijn zichtbare rol, uitgesproken standpunten en eigenzinnige stijl maakte Slangen niet alleen vrienden. Zijn campagnes tegen extreem-rechts en het feit dat hij in een commissie van het federaal parlement weigerde een extreem-rechtse Vlaams Belang-mandataris te woord te staan, leverde hem een klacht op. Ook het weekblad Knack lanceerde een niet-aflatende vendetta. Beide leidden tot strafklachten en rechtszaken. In beide gevallen werd Slangen vrijgesproken (meer op www.meneerrik.be).
In oktober 2006 keerde hij op vraag van Premier Guy Verhofstadt terug naar Open Vld, nu niet meer als communicatieadviseur maar als algemeen manager van de partij. Hij werd er verantwoordelijk voor algemene coördinatie, het veranderingsmanagement en de afstemming van de politieke strategie. Het management van Groep C werd overgenomen door de partners. Slangen werkt tegenwoordig bij Groep C vooral als inspirator en initiator van nieuwe medewerkers en op een aantal key-accounts die als vanouds met hem werken omwille van zijn specifieke expertises op het vlak van veranderingsmanagement en actorenbeheer. Groep C staat intussen niet stil, zoals u kan lezen op www.groepc.be.
Slangen is vaak te zien op televisie en in de pers, als commentator of als columnist. Hij is gastdocent aan verschillende binnenlandse en buitenlandse universiteiten en publiceerde de boeken ‘Het gevecht om de taart’ en 'Modellen van C'. Hij is gehuwd met jeugdschrijfster Bettie Elias, heeft vier kinderen en een kleinzoon en woont nog steeds in zijn geboorteplaats Hasselt.
